Miasto zachodniego pogranicza Wielkopolski na prawym brzegu Obrzycy (prawy dopływ Odry), przy drodze Poznań - Zielona Góra. W roku 1661 król Jan Kazimierz nadał Kargowej pełne prawa miejskie. W XVII-XIX w. znane miejsce targów bydła oraz ośrodek sukiennictwa. Zachowane rozplanowanie lokacyjne, założone na rzucie trójkąta. Zabudowa rynku i przyległych ulic pochodzi z I poł. XIX w. Liczne domy, przeważnie o konstrukcji szkieletowej.
Zabytki: Po środku Rynku ratusz z 1856 r., piętrowy, na planie kwadratu z wewnętrznym dziedzińcem. Kościół parafialny o architekturze nawiązującej do gotyku. Po północno-wschodniej stronie centrum zespół pałacowy z barokowym pałacem z 1 poł. XVIII w. Na wschód od pałacu, barokowe założenie parkowe z lat 1731-1733. W parku występuje około 30 odmian drzew, w tym rozłożysty buk w wieku ok. 250 lat. W okolicy lasy, jeziora z terenami rekreacyjnymi i doskonałymi warunkami do świątecznego wypoczynku. Nad j. Liny ośrodek wypoczynkowy, plaża, przystań wodna.










