SĘPOLNO KRAJEŃSKIE

Miasto na Pojezierzu Krajeńskim, nad Jez. Sępoleńskim w malowniczej okolicy. Nad jeziorem miejski ośrodek sportów wodnych, ośrodek wypoczynkowy, pole biwakowe, plaża i kąpielisko. Prawa miejskie od 1359. Jezioro Sępoleńskie - pow. 156 ha, dł. 4,8 km, szer. do 500 m, maks. gł. 11 m. Brzeg północny niski, południowy wyższy, częściowo zalesiony. Na wschodzie zabudowania miasta. Ze wsch. części wypływa rzeka Sępolna (dopływ Brdy, szlak kajakowy) do odległego o 3 km jez. Niechorz.

Jezioro Sempoleńskie oraz kiosk, w którym ta pocztówka była kupiona

KAMIEŃ KRAJEŃSKI

Miasto Kamień Krajeński leży na Pojezierzu Krajeńskim, nad Kamionką (prawy dopływ Brdy). Gród wzmiankowany w 1107 r.; 1359 prawa miejskie. Obecna nazwa miejscowości funkcjonuje od 1951 r. Herb Kamienia Krajeńskiego przedstawia w polu błękitnym białą heraldyczną lilijkę ze złotą skuwką. Miasto nad Kamionką znajduje się w obszarze chronionego krajobrazu „Dolina rzeki Kamionki”. Na północny-wschód od Kamienia Krajeńskiego leży jezioro Mochel, nad jeziorem kąpielisko.

Plaża miejska. Rynek. Kościół kolegiacki pw. św. Apostołów Piotra i Pawła.

W mieście zachował się średniowieczny układ urbanistyczny w formie wydłużonego prostokąta z rynkiem pośrodku. Barokowy kolegiacki kościół parafialny p.w. św. Piotra i Pawła pochodzi z lat 1720-22. Został przebudowany z renesansowego w 1581 r. Budynek jest jednonawowy, murowany z cegły na podmurowaniu z głazów granitowych, z trójbocznie zamkniętym prezbiterium (pod posadzką znajduje się krypta), transeptem z 1865 r., kruchtą od północy i kwadratową wieżą od zachodu.  

Pocztówkę otrzymałem od Edyty z miasteczka, gdzie noce są białe jak dzień:) 

ŁOBŻENICA

Łobżenica położona jest w północno-wschodniej części województwa wielkopolskiego nad rzeką Łobżonką, będącą dopływem rzeki Noteć. Lokalizacja na Pojezierzu Krajeńskim skutkuje niezwykłą urokliwością krajobrazów i pięknem terenów. Łobżenica utożsamiana jest z wypoczynkiem, kontaktem z przyrodą, wędkarstwem, sportami wodnymi oraz turystyką pieszą i rowerową.

 

Łobżenica szczyci się 700-letnia historią. Symbolem Łobżenicy jest herb który przedstawia na biało – zielonym tle czarnego dzika zwróconego w lewo. Symbolika herbu nawiązuje do legendy o trzech braciach i ich polowaniu na odyńca. Legenda mówi, że odyniec został upolowany w miejscu dzisiejszego Starego Rynku i z uwagi na swoją świetność stał się symbolem dobrobytu i zasobności.

Pocztówkę otrzymałem od Edyty z miasteczka, gdzie noce są białe jak dzień:)

MROCZA

Miasto położone nad rzeką Rokitką w województwie kujawsko-pomorskim, powiat nakielski. Odległe 36 km na północny zachód od Bydgoszczy i 310 km na północny zachód od Warszawy. Wieś Mrocza 17 sierpnia 1393 roku otrzymała przywilej króla Władysława Jagiełły, ustanawiający ją miastem. Upamiętniając to wydarzenie mieszkańcy wznieśli pomnik króla Władysława Jagiełły, który znajduję się w parku jego imienia. Miasto zachowało regularne rozplanowanie, którego ośrodkiem jest kwadratowy rynek. Zabytkowy kościół parafialny pod wezwaniem św. Mikołaja postawiono w XIV w. Obecną świątynię wzniesiono w 1942 r. w stylu neogotyckim. Jest to kościół murowany, trójnawowy z wyposażeniem wnętrza w stylu barokowym. W zabudowie miasta przeważają domy z drugiej połowy XIX w. i początku XX w. 

Zabudowa Rynku. Kościól pw. św. Mikołaja. Pomnik Władysława Jagiełły w parku miejskim

Pocztówkę otrzymałem od Edyty T. w ramach wymiany:) 

ZŁOTÓW

Złotów to miasto powiatowe leżące na północy województwa wielkopolskiego w sercu historycznej Krajny, której granice wyznaczają rzeki: Noteć, Gwda, Dobrzynka, Kamionka i Brda. Okolice miasta stanowią miejsce bardzo atrakcyjne dla turystów, co wynika głównie z dobrego położenia i korzystnych warunków przyrodniczych. Tereny zielone, leśne oraz wodne zajmują prawie 40% powierzchni miasta.

Pierwsze wzmianki odnoszące się do pochodzenia nazwy dzisiejszego Złotowa dotyczą miasta Wielatów, które wywodzi się od nazwy pomorskiego plemienia Wieletów, założycieli średniowiecznego grodu. Późniejsze nazwy odnoszą się do złotych rzymskich monet, które odnajdywano na terenie miasta lub też od słowa "słota" - czyli tutejszych warunków klimatycznych, licznych jezior i bagien. 

Kościół pw. Św. Stanisława Kostki. Kościół pw. NMP. Ul. Cechowa. Jeleń – herb Złotowa.

Herbem miasta jest wizerunek jelenia o muskularnej sylwetce, kasztanowo - czerwonego z porożem w kolorze złotym, kroczącego na tle zielonych drzew iglastych i liściastych w błękitnym polu. Pomnik przedstawiający jelenia znajduje się przed budynkiem Ratusza.

Najstarszym zachowanym obiektem sakralnym w Złotowie jest kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Jest to wczesnobarokowy kościół zbudowany w latach 1661-1664. Kościół pw. WNMP został zbudowany na planie krzyża łacińskiego, ma jedną nawę oraz dwie kaplice – św. Anny oraz Matki Bożej Różańcowej. W 1850 roku dobudowano do kościoła wolnostojącą dzwonnicę.
Drugim z kościołów wartym odwiedzenia jest kościół pw. św. Stanisława Kostki, Jest to poewangelicka świątynia, zbudowana w latach 1829-1830. Trzynawowy kościół z dominującą nad miastem wieżą oraz charakterystycznym boniowaniem (ozdobne rowki imitujące lico muru) zdobiącym elewację. 

Pocztówkę otrzymałem od Edyty z miasteczka, gdzie noce są białe jak dzień:) 

WIĘCBORK

Gmina Więcbork położona jest wśród malowniczych wzgórz i lasów Pojezierza Krajeńskiego w województwie kujawsko–pomorskim. Więcbork położony jest nad największym w całej gminie jeziorem o bardzo urozmaiconej, pełnej zatok i półwyspów linii brzegowej. W Więcborku zlokalizowana jest siedziba Krajeńskiego Parku Krajobrazowego – obszarowo drugiego co do wielkości w województwie kujawsko–pomorskim.

Widoki Więcborka i okolic: Góra Św. Katarzyny w Więcborku, Pałac w Runowie Kr., Kościół w Więcborku, Pałac w Sypniewie.

Pierwsza wzmianka o Więcborku pochodzi z 1383 roku i od razu określa go jako miasto. Herbem miasta Więcbork jest fragment murów obronnych z trzema basztami na tle niebieskim – po jednym oknie w każdej. Zadaszenie baszt wykonane z blachy ocynkowanej (kolor biały). Nad basztami widnieją trzy korony koloru żółtego. We fragmencie muru obronnego widnieje brama, w której stoi uzbrojony rycerz z tarczą obronną i kopią w prawym ręku. Zabytki: późnobarokowy kościół parafialny z 1772-78, kaplica na Górze Św. Katarzyny z 1787, domy z XIX w.

Panorama Więcborka. Kościoły w Sypniewie i Zabartowie. Pałace w Runowie Krajeńskim, Suchorączku i Sypniewie.

Pocztówki otrzymałem od Edyty z Więcborka w ramach wymiany:)